Η Ειρήνη και άλλες Ωρες

Για όλα όσα μου έδωσες κρυφά,
για όσα άφησες στην άκρη.

Γι αυτά που θύμωσες μετά,
για τις στιγμές που έγραψες εν τάχει.

Για νύχτες άρρωστες, με πορφυρό ραμμένες,
για όλα αυτά οι ώρες μου είναι πεθαμένες.

Ώρες με θρίαμβο και με ματιές γδαρμένες
μέσα σε τσίγκινη βροχή και χάλκινες καδένες.

Σπρώχνουν το χρόνο με γητειές και νήμα από θειάφι
μες τον αφρό που μ έπνιξε με δύναμη κι εχάθη.

Έρχονται μέρες με καπνούς και σώματα από σφαίρες,
μέρες απλές και ξάστερες, ερωτευμένες μέρες...