Ολοι χαρούμενοι φαίνονται
σ αυτό το νησί που Λωτούς μεγαλώνει.
Είναι γλυκιά και ηδονική η μυρωδιά
του καλέσματος,
σου λένε κόπιασε και σε φιλεύουν
γλυκιές υποσχέσεις μαζί με ώριμα φρούτα.
Ορκίζομαι, η κούραση μ έκανε
ν αφήσω τους χάρτες μου πίσω στο πλοίο
και να καθίσω μαζί τους κάτω απο ένα φυτό του Λωτού.
Ζωηρές συζητήσεις δεν άκουσα,
ούτε και νομίζω πως ποτέ μου θ ακούσω.
Ο χρόνος μοιάζει να έχει κολλήσει,
σε μια παιδικότητα, μια μητρική αθωότητα
που ευχάριστα μένει στα όνειρα σου
όταν πέφτεις για ύπνο.
Καμιά φορά βλέπω σε όνειρο πώς ήμουν πριν έρθω
και στ αλήθεια φοβάμαι μην ξε-χάσω έμενα,
σ' αυτό το φιλόξενο νησί των Λωτοφάγων.
Λεμεσός 20/03/2012 Ειρήνη Ασημένου
