Θεωρείο

Περιπλανιέμαι σε μια πόλη ανώριμη
ανάμεσα σε σκυλιά, κυνηγούς που σωπαίνουν.

Περιφρονώ την ηλικία του γέροντα
που τάχα ξέρει τον καιρό να διαβάζει,
κι ακολουθώ τις μουσικές των ανθρώπων,
μέχρις εκεί που νομίσματα πέφτουν.

Ηλεκτρικές φωνές μαγνητίζουν τα κύτταρα
καθώς το αλκοόλ ανοιγοκλείνει τα μάτια
σε νομικούς και περίεργους, ερωτικούς και παράνομους,
περαστικούς σ ΄αυτό το μαντρί των κανόνων.

Αλκοόλ,
για να ξεχάσεις πιο εύκολα, για να θυμάσαι τα πάντα,
για να ζήσεις πιο έντονα, για να κοιμάσαι για πάντα!

Νομίσματα,
Για αυτούς που τα σκέφτονται, για αυτούς που τα έχουν,
για τους άλλους που τα έχασαν και γι αυτούς που τα κλέβουν.

Πλησιάζω τον παλιό μου καθρέφτη στην μέση του δρόμου
και θαρρώ πως ωρίμασα θωρώντας την πόλη
πιστεύω πως έζησα για να πω πως την είδα...
                                                                        Ειρήνη Ασημένου