Σεζήτησα κάποτε

Πάντα μου έκτιζα όνειρα και τώρα μένω στην έρημο.
Τυφλός Σαμάνος κι απένταρος, με φίλες πληγές σ' αποσύνθεση.
Ο Ήλιος σβουρίζει στο διάβα μου κι η σιωπή συμπληρώνει τα μάτια μου...

Γελάστηκες φίλε δεν είμαι σοφή!

Καιροσκόπος κουρδίστηκα κι έχω κανόνες.
Πουλώ τη ζωή μου για πέντε πακκίρες γιατι είναι το ένα και μόνο μου κτήμα.
Παλεύω τη θάλασσα ενώ ψαρεύω νομίσματα, κάτω από ουρανούς που χλευάζουν...

Πλησίασε αν θες, κοίταξέ με!

Δεν είμαι τρελή, μόνο ξέταιρη, μέσα σ' ένα πανέρι με πούπουλα.
Όχι απ' ανάγκη μα πείσμα, γι αυτό το κάτι το άπιαστο.
Ράβω το στόμα μου και κλείνω τ αυτιά μου, μήπως μπορέσω ν ακούσω το κάλεσμα...

Γέλασε τώρα μπορείς, σε αφήνω!

                                                                                                  Ειρήνη Ασημένου